اتكلمى ...
يمكن تكون هيا دى كلمه السر
لما قالهالى بدأت اكتشف واقع انا فعلا عايشاه وهوا انى فعلا مش بتكلم كتير .. طبعا الكلام المقصود هوا عن اللى جوايا اوى مش الكلام العام ... لقيت انى فعلا مكنتش بتكلم عن جوايا
مش بس مش مع اى حد .. انا تقريبا مبعملش دا اصلا .. وبدأت افكر طب انا ليه كدا . يعنى هوا دا تعود ولا قله ثقه مثلا ولا الكلام اسهل كتير طول ماهوا بينى وبينى بس .
الاجابه الاولى كانت عشان ان مش اى حد يقدر يستوعب تماما الكلام بفكرة واحساسه وطبقا للموقف وكل متعلقاته اد مانا ممكن اعمل .. ودا معناه قله ثقه شويه بقدرات الناس .. وكمان مش مضمون ان الحد دا اللى احكيله يلتمس العذر زيى او ميستخدمش الكلام دا بصورة خاطئه ايا كان يتكلم فيه ف وقت مش مناسب او قدام حد او حتى يبنى عليه نظرة خاطئه لمواضيع تانيه
واكتشفت كمان ان قله الكلام دى ليها عوامل كتير اوى .. منها طباع شخصيه .. ومنها تعود .. ومنها وسط خارجى .. لكن جزء كبير كمان منها ان انا شخصيا مليش قوانين ثابته .. يعنى انا مواقفى متغيرة حسب رأيى المختلف وانطباعاتى المختلفه عن كل التفاصيل المحيطه .. مفيش قوانين ثابته .. وحتى اشباه الثوابت بتتطوع حسب المواقف المختلفه ..
مفتكرش ان دا داخل فيه قله جرأة لكن بتوقع من الناس انها هتفهم وهتستشعر الكلام من غير ما يتقال .. ليه مبيسمعوش الكلام اللى مبيتقالش!
لكن انا كدا بطلب من الناس اكتر من المفروض ..
الكلام أشبه بالسحر .. ساعات بتكون الكلمه طوق نجاه .. لكن كمان ممكن تتحول فجأة لخنجر
ممكن اكون بخاف من دا .. لكن ساعات بحس بالذنب انى مبتكلمش لان الموضوع مش متوقف عليا انا بس .. انا بحرم ناس من حقها فى الفهم .. بحرمهم من حقهم فى التفكير حتى لو غلط والتصرف و رد الفعل حتى لو مؤلم
كمان ولأن الاعضاء الغير مستخدمه بتفقد وظيفتها وقدرتها على تأديتها .. توقعت انى افقد القدرة على الكلام
وبدأت اتعلم لغه الاشاره .. انا فعلا بحب اوى اتعامل بلغات غير الكلام .. الاشارة .. النظرة .. اللمسه .. الموسيقى .. الاداء الجسدى .. لغه الصورة والاشكال والالوان .. حاجات كتير الا الكلام
ممكن دا لقناعتى ان الكلام لغه قاصرة اوى .. وفاشله ف مواضع كتير ..
واعتقد كمان انى بكتب هنا محاوله لتعزيز الكلام جوايا ..
No comments:
Post a Comment